12 Nisan 2015, Pazar
saat: 13:10
Umudum'a...
Ben hayatıma renk katan insanları hiç unutmam günce.
Çeşitli sebeplerden dolayı ayrılsakta, uzak kalsam da hayatımın bir döneminde adını kalbime kazımış insanları yüreğimde taşırım. Aramasam da kırgın olsam da birçok yüreğimde yaşattığım anılarım var onlarla benim.
Güncem de de 15 yıldır tanıştığım ve bir çok anıma yoldaşlık yapan dostlarım oldu benim.
Zaman zaman bu dostlar gitti yerine yenileri geldi.
Mesela uzun yıllardır güncem dostluğunu hiç bozmayan canım Umudum.
Ben sana diyim 4 sene sen 5 sene de.
Kaç yıldır beraberiz sayamıyorum.
En son ben hamileyken yüzyüze bir kumpir yediğimizi hatırlıyorum Ortaköy sahilde.
Ondan önce ne zaman tanıştık nasıl Allah karşıma çıkardı bilmiyorum.
Zaten o sıralar günceden soğudum soğuyacağım bir zamandı.
Bazı kırgınlıklar yaşamıştım çok güvendiğim insanlara karşı.
Ama umudum bana da umut oldu günceleri ve yorumlarıyla.
Hala günceye yazabiliyorsam ve o yıllarda hiç ara vermediysem bunu UMUDUM'A borçluyum.
İyi ki Allah Onu karşıma çıkarmış.
O karşıma çıkmasaydı belki de bende diğer kaybolan güncem yazarları gibi gençliğimde yazdığım anıları burda bırakarak kaybolacaktım.
Ama Umudum günce yazmam da büyük katkı sağladı.
Beni tekrardan günce de tutan isim oldu.
Eskiden günce yazarken sadece kendime yazardım.
Hatta hiç dost eklememiştim.
İlk dostumu hiç unutmam KATZE olmuştu.15 yıldır en eski dostum.Sonra stupborn ve Esmerim.Sonrasında gülçin,Anyway,Fleneur,Soul,Olmaz_Olamaz da Yıllardır beni takip eden 10 yılı aşkın süredir dostlularını esirgememiş sürekli hayatıma dahil olabilmiş çok değerli dostlarımdır. Ve diğer adını burda yazamadığım yakın geçmişimde hayatıma kattığım canım güncem dostlarım.Ne olursun kırılmayın bana çünkü dostlarım o kadar çok ki hepsini buraya yazamıyorum.Ben çok eskilerden beridir tanıdığım evlenmeden önce yani 10 yıl öncemi bilenleri hatırlayabildim ancak.Dostlarıma aldığım tüm dostlarım benim canımdır.İyi ki varsınız.
Dost eklediğimde bile çok çekinmiştim ilk günce yazarken.
Sonra bir açıldım pir açıldım.
Dostların ardı arkası kesilmedi.Kendim için yazarken başkalarının okuyup ufakta olsa bir yorum katmaları hayatıma çok hoşuma gider oldu.
Bazen yazılan hoşuma gitmedi bazen çok mutlu oldum.
Herkes hata yapabilirdi.Benim de bilerek yaptığım ve dostlarımı dinlemediğim birçok hatam oldu.Belki dinlemediğim için birçoğunu kırdım da..
Ama hayat işte kaderimde ne varsa yanlışta olduğunu bilse Onu yine de yapıyor insan.
Birgün geldi Onlarca dost edindim günce de.Onlar benim hayatımın rengi oldu ben de onların.
Hiç bıkmadan usanmadan biribirimize zaman ayırdık.O zamanlar facebook ta yoktu.En güzel sosyal etkinlikti güncem.com.
Facebook geldi güncem yazarları azaldı.
Eskisi kadar kimse günceyi kullanmaz oldu.
Facebook yokken msn de yazışırdık güncem dışında.
Çok güzel ve eğlenceli günlerdi.Ne olduysa old şimdi tam hatırlayamasam da grubumuz dağıldı.
Sonra yılmadan yazmaya devam ettim.Günlük hayatımdaki dostlarımı da kattım.
Ama onlar benim kadar sevemedi yazmayı.Çok nadir girdiler yazdılar ve çıktılar.
Bu bana göre değildi.
Beni tetikleyecek biri gerekiyordu hayatımda yazmak için.
VEEEEEE... Umutsuzluğa kapıldığım o günler de UMUDUM girdi dünyama..
Gerçekten adı gibi Umut oldu mucize gibiydi.
Baştan sen de gidersin diğerleri gibi kaybolursun dedim.
Ama çok şükür gitmedi.O da benim gibi kıpır kıpırdı.
Hiç bıkmadan yazıyor kimseye aldırış etmiyordu.
Ve o günden beri birbirimizi takipteyiz.
Eski dostlarımda sağolsun beni yanlız bırakmadı.
Zor günlerimde özellikle desteklerini hep hissettim.
Ama Ne yalan söyleyeyim Umudumun yeri çok ayrı..
Güncem de sürekli biri tarafından takip edilmek ve merak edilmek isityor insan.
Sizi bilmem de ben fena alıştım bu duruma.
O yüzden umudumu çok seviyorum.İyi ki doğdun canım.
Varlığın ve sağlığın için duacınım.
SENİ ÇOK SEVİYORUM..
Birgün sen de diğerleri gibi gitsen de bu günceyle hayatımda açtığın yeri asla unutmayacağım.
