27 Nisan 2015, Pazartesi
saat: 07:38
Herkesler cesaret edemezmiş bu yaptığımıza; işini bırak, yıllarca kredisini ödediğin evini bırak, arabanı sat ve onca dostu akrabayı bırakıp te Amerikalara gel. Neymiş efenim greencard mış!
Evet şanslıyız biliyorum en çok da evden eşyadan kurtulduğumuz için şanslıyız. hani derler ya sadece bir bavul bir sırt çantası sonra tüm dünya senin, işte o misal...
Önceleri zor olsada şuan azcık toparladık götü başı! Alışveriş bile işkenceydi en başta. Hani bizde bir kavram vardır ciflemek diye annelerimiz der hep banyoyu cifledim bugün diye. Hıhh işte burada cif yok. Valla yok!
Sonracııma efenime söyleyim ilk geldik buraya, dedim içimden ne artistler arada ingilizce kelimeleri türkçeyle karıştırıyorlar masucukmuş gibime gelmişti filan. ..evet işte o da normalmiş.
Başka ne diyebilirimmm mmm evet yaşam kalitesi! buralarda yaşam kalitesi çok yüksek en kötü işi yaparak bile istediğin her şeyi yapabiliyorsun mesela arabanı bile rahatça alabiliyorsun. Çocuk yapmak da kolay. Mesela burada devlet yardımı diye bişi var, öyle en az 3 çocuk demekle olmuyor o işler!
Burada sadece 1 ay kaldım sadece miniminnacık 1 ay. bisürü insanla tanıştım konuştum. Ve gördüğüm tek şey saygıydı. Burada insanlar birbirlerine inanılmaz saygılı sanırım buna kolay alışabilirim.
Evet sadece buna değil sanırım buraya kolayca alışabilirim.Bence her şey çok güzel olsun.Olacak demiyorum da olsun diyorum. olsun istiyorum olur mu? o zaman ne diyelim ki:
"OL İZ VEL"
