05 Mayıs 2015, Salı
saat: 01:40
Öyle şaşırıyorum ki bazen.Hayatımın ipleri elimde sanırken kader heyyyy ben de burdayım gidişat senden ama sonunu ben biliyorum dercesine varlığını gösteriyor. Neyse Beethoven'den moonlight dinliyorum.Ne güzel bir hikayesi varmış meğer.Ay ışığı sonatı.Görmeyen bir kıza ne istediğini sorar beethoven kız da ben hiç ay ışığını görmedim nasıl bir şey diyince beethoven geçer piyanonun başına ve bunu çalar. Romantizmin en huzurlu en saf hali adeta.
