06 Mayıs 2015, Çarşamba
saat: 17:52
hayatımın çizgisini baştan çekerken.önüme değil,ölüme gülerken.
bir bedeni mezara gömüp,sağ kalan bedenle var olduğunca sarhoş olurken.
arka fonda çalan müzik yaralara merhem gibi gelen medikalle birleşiyor,tekrar mezara dönüyorum.
yatağımın sağ tarafındaki boşluk beni ilk başta rahatsız ediyor.
katilin orada olduğunu bilip namlumu doğrultmam gerekirken aksini yapıyorum.
kendime doğrultamıyor,ama mezarda nefessiz kalıyorum..
