15 Mayıs 2015, Cuma
saat: 00:55
Ve hayat devam ediyor. Bütün bozgunculuğuyla. Sevgiliyi geri kazandım ama, uzakta kaldıkça, görmeyince gene hortlar bu süreç diye götüm atıyor.
Arkadaş sondaj makinası yaptırıyor. Güya bitince beni yanına alacak. Şimdilik yanında takılıyorum, bi bok da yapmıyoruz, yapsak bi işe yarayacam mı onu da bilmiyorum. Yardımcı olmaktan çok yük oluyormuşum gibi geliyor.İş miş gelince ne bok yiyecem, bilmiyorum.
Hâlâ en güzel gelişme otobüslerin bana bedava olması. Onun dışında İstanbul'a gidip sevdiceğimi görmem lâzım. Karı 30 yaşında, işe gidip geliyor ama ailesine hâlâ yalan söylemek zorunda. Bişi de diyemiyorsun ki.
Geçen makinanın yapıldığı yere gitytik. Organize sanayi işte. Aletin parçalarını şeyden ustayla muhabbet ettik. Benden 3-5 yaş küçük sanırım, evli çocuklu. Önce jeolojiyle ilgili bir şey sordu, sonra konu evrime geldi. O da aklına az biraz yattı ben anlatınca. Normalde ya futbol ya diğer iş yapanlarla ilgili dedikodudan başka bir muhabbet yokken, ansızın evrim muhabbeti açtı herif.
Neyse, içimde hep bir sıkıntı var sürekli. Yumru gibi karnımda. Belrisizlik ve geçen zaman insanı çok huzursuz ediyor. Bakalım ne olacağız.
