18 Mayıs 2015, Pazartesi
saat: 01:16
Bana beni anlatma, ben beni biliyorum zaten. Bunca zaman beraberim kendimle ve kendimde senden sakladığım o kadar çok şey varki aslında duymaya bile cesaret edemezsin. Bu beni kötü birisi yapar mı peki? Daha doğrusu senin benim hakkımda söylediğin iyi şeyleri değiştirir mi? İste gerçekte hayatta merak ettiğim şey bu soruların cevabı...
Evet iyi birisiydim temiz kalpli kaygılı düşünceli anlayışlı az biraz sabırlı terbiyeli güvenilir ama bunlar ve buna benzer şeyler hayatta bir takım şeylere yetiyor mu? Hayır yetmiyor bunu öğrendim ve bunu sindiremedim. Evet sindiremediğim gibi bunca zamandır bir başkasına da açılamadım cesaret edemedim bir takım şeylere korktum tekrardan düşmeye... Hani bir kelime oyunum vardı ya benim... "Düşünmek istemiyorum ne seni nede sana ait olan herhangi bir şeyi fakat etrafımda o kadar çok şey var ki takılıp düştüğüm ve düşerken seni düşündüğüm." Evet bu aklımın bana basit bir oyunuydu bir kaldırım taşı bile bana manidar geliyor üzerine olmadık şeyleri aklıma getirip üzülüyor belkide umutlanıyor boş bir beklentiye giriyordum ee sonrası yine hüsran... Kim kime yapıyordu tüm bunları ben kendime.
4 yıl önce başladı bu bende, hayatımda çok değer verdiğim insanlar bir bir çok uzaklara gidiyor... Ölenler, terk edenler filan işte Ama hayat yani benim hayatım devam ediyor ama ben halen oradayım o zamanların sorgusundayım bir neden peşindeyim aslında belli o neden ben (y)aşamıyorum aşsam yaşayacağım ama olmuyor tıkandı kaldı hayat bocala dur kaç dur... Üzerine gidemedim hep durdum veya kaçtım bunları görebiliyorum artık mücadele etmem gerekiyor mücadele edip kazanmam gerekiyor. Bahsettiğim kötü olduğunu düşündüğün tarafımı ortaya koymam gerekiyor.
Sıkıldım artık çok emek verip kaybetmekten bu hayatta tek ölüme çare yok gerisi çözülür bir şekilde. Cesaretli olup korkuları bir yana bırakıp bir kazanma çabasına bir ayağa kalkmak için doğrulma hamlesi yapmam gerek.
