20 Mayıs 2015, Çarşamba
saat: 14:08
Ankara'da benimle görüşmek isteyen arkadaşlarım kuyruk oldu. Sağolsunlar tabi, ben de istiyorum, hepsini özledim de, sevgilimle hayatımda ilk kez aynı şehirde bir hayat sürüyor olmanın tadını çıkarıyoruz şu an. Acele etmeden, avare avare takıldığımız sıradan ve mutluluk dolu günlerimiz var. Açıkçası ben bu tatlı durumu bırakıp uzun zamandır görmediğim arkadaşlarımla günümü harcamak istemiyorum. Geriye çok zaman da kalmadı sanırım. Bugün Bilal'i aradım. Bir gün ayarlamaya çalışıyorum işte görcem yani. "Sadece bir kez mi görüşcez? Tekrar görüşürüz ya" filan diye ısrar ediyor, trip atıyor. Ben elimden geleni yapıyorum, ama birden fazla günümü istemek de biraz bencillik olmuyor mu? Empati yapmak çok mu zor? Ben üzülüyorum ama.
