21 Mayıs 2015, Perşembe
saat: 13:52
Güzel bir tatil daha geçirdim. sanırım yapmam gereken herşeyi bu 5 güne sığdırdım.
B. için mükemmel bir anma gecesi düzenlendi. bütün müzisyen arkadaşları ve sevenleri hayal kahvesinde ona yakışır bir organizasyona imza attı,
Benim de memlekete tayin olmam için girişimlerde bulunmam gerekiyordu. son gün gerekli tüm hamleleri yaptım ve beklemeye çekildim. 9 saatlik bir otobüs yolculuğu sonrası anca kendime gelebiliyorum.
Nedendir bilmiyorum, daha doğrusu açıklayamıyorum. Gidişini kabullenmediğim ender insanlardan biri B. onunla anlaşmamız için genelde kelimelere gereksinim olmuyordu. Müzisyen olsam "notalarla konuşuyorduk" geyiği yapacağım lakin müzisyen değilim. sadece müzikten çok keyif alan ve yaşamı seven kişiliğim kendisiyle eşleşince çok iyi bir muhabbet yakaladık. ölmek üzereyken dahi yapabildiğim tek şey ona müzik dinletmek olmuştu. beni hiç üzmedi ve sinirlendirmedi. o yüzden ağlamak yada kendimi paralamak bir çözüm olmayacaktı. pozitif kişiliği sayesinde çevresine daima destek oldu ve olmaya da devam ediyor.
B. için düzenlenen gece öncesinde tabiat içerisinde kafa dinlemek istedim. Kirazlı köyü yolunda müthiş bir köy sofrası lokantası var. herşey doğal ve salaş. karnımı doyururken hayatımın deneyimiyle yüzleşeceğimden habersizdim. denemeyi düşündüğüm ürünü tükettikten sonra manzaraya kilitlendim ve gördüklerimi not ettim. Trip beni oldukça korkuttu. şahit olduğum gidişler ve hayatım bir film şeridi gibi gözümün önünden akıp geçti.
Bu korku haricinde dağ tekelerinden gelen çan sesleri, onları kontrol etmeye çalışan çobanın bağırışmaları, diğer köşe sofrasında kadınla adamın hayat üzerine sohbeti, vadide süzülen şahinler ve ileride görebildiğim kartpostallık deniz manzarası mükemmeldi. bir ressamın mutlaka uğraması gereken yerlerden biri diyebilirim. nuri bilge'nin de =)
Bir insanın ölürken bulunmak isteyeceği ortam bu olmalı. kısacası huzur.. hayatta kalma içgüdüsü ise mekan ve ortam tanımıyor kesinlikle. kadim dostum Mea gelene kadar D. beni kontrol etti ve anlattığım herşeyi dinledi. onu çok seviyorum. wolf of wall street filminde bir sahne var, tripten çıkmak için di caprio koltuğu yarıyordu, temel reis ve ıspanak ilişkisini hatırlayıp =) kendisi de hayatta en ihtiyaç duyduğum anlarda hep yanımda oldu. kendisine de bir kaç kez teşekkür ettim o gün..
Yaradılışımız gereği benciliz ve doyumsusuz, ara sıra bu duyguyu yaşamakta fayda var lakin tekrar denemeyeceğim. hayatımın dersini aldım.
bu deneyim sonrasında hemen kendime gelmeliydim ve organizasyonu kaçırmamalıydım. asıl gelme amacım buydu çünkü. O gün herkes elinden gelenin en iyisini yaptı. yapmaya da devam edecek. B. her şeyin en iyisini hak ediyor.
iyi ki hayatımıza dahil oldun ve hala güzel şeylerin yaşanmasına vesile oluyorsun. seni çok seviyorum amıcam...
