31 Mayıs 2015, Pazar
saat: 22:43
Yazmanınne kadar değerli bir şey olduğunu bugünlerde yeniden anlıyorum.. insan bazen kendini hatırlamak istiyor..iyi ve kötü herşeyiyle.. kelimeler cümleler sihirli sanki seni bir andan bir başkasına taşıyor.. insan bazen aklında hiç iz bırakmamış ama boyundan cm cm büyük cümleler kurabiliyorda dönüp okuduğunda vay arkadaş diyor...
Aklima ne geldi... benim jenerasyonumdakiler hatırlarlar her gazetenin ansiklopedi verdiği zamanları.her evde cilt cilt ansiklopedi illaki bulunurdu.
Bir gazete bu ansiklopedilerle ilgili bir acılim yapmsti. Turuncu klasör şeklindeydi kapkları. Genelde sağlıkla ilgili konular vardi icinde. Birinin başlığında degişen yasamımız yazıyordu....
Bu ara iste bizimde öyle... değişen yaşamımız....
