20 Haziran 2015, Cumartesi
saat: 01:10
açtım bi seni, dedim kafam güzel değil ne yazıcam sonra hadi dedim yazayım. belki daha eğlenceli olur ayıkken.
cafeyi açtım ve tek müşterisi benim. çok eğlenceli. kendime espresso americano ve cappuccinolar hazırlamaya çalışıyorum. onun dışında bu haftada yine stresliydi, artık stresten sıkıldım. gül bana bi hatun tanıştırdı çok sağolsun iyi bi arkadaş kendiside arkadaştan öteye olmaz gibi geliyor. muamazakar aile gızlarıynan olmaz güncem biliiin beni. yani genel olarak hayat muhabbetleri yaptık öyle bi samimiyet o kadar. birileri bişeylere çekmeye çalışıyor benide çektiğiniz yerinde aq çekeceğiniz yerinde diyorum ve tekrar kendi kasvet ve karamsar hayatıma dönmenin peşine düşüyorum.
odamda doğurdu bizim kız, 3 tane yavruyla leş gibi bi koku içinde yaşıyoruz. kendilerine el süremiyorum ama pek zümpatişler.
ev bulamıyoruz tabikide en son kurtuluşta bi ev vardı, gay bi abimizden satılıktı ama 1+1 olmaz dedi babam. he bu arada babam sağlam çöktü eve. gitmiyo yine aq yüzüne söylemek istiyorum bi yandan 1+1 olsun ve gelmeni istemiyorum diye ama malesef diyemiyorum. böyle içimden içimden konuşuyorum anca işte.
gördüğün gibi hayatımda hiç bişey değişmiyor. o yüzden çok eğlenicek bişey yok. bi geçen hafta sırp abla neşelendirdi biraz hayatımı onun dışında ki olayların alayı birbirine benzer. bu kadar herşey birbirine benziyor olmasına rağmen hayatımda hala bir rutin yaratamamış olmak beni çok yoruyor günce. her gün bu işten ayrılma planları yapmak ise bambaşka yoruyor.
beni daha yormayın bi özgür bırakın desem ne ske yaricak sanki. hayat işte yaşıyos geçsin. oruç falan tutma günce kendini komik duruma düşürme gözümde sakın.
öptüm. bi dahakine ayık gelmicem söz.
