10 Temmuz 2015, Cuma
saat: 16:39
bütün hafta sonumu evimde plak çalarımı temizleyerek ve kahve içerek geçirebilirim. uzakta ıssız bir koy ya da kayalığa gidip denize de girebilirim, belki sadece benzinciden aldığım soğuk kahveyi içer dönerim. bilmiyorum değil, hepsini yapabilirim çünkü bu benim. sahip olduğum lüksün ve yalnızlığın kıymetini biliyorum, zaman zaman ara sıra ya da bazen sıkılsam da, var olan benlerimden biri sıkılan yerlerimden okşuyor, kendime geliyorum. kendime engel sadece başka insanlarmış gibi şu sıralar.
cuma bugün, sinemaya gidip, bilet sırasındaki herhangi birine benim bedava biletim var al senin olsun diyebilirim. bedava biletimle beraber kendime iki kişilik yer de alabilirim. o an canım herhangi birini ya da hepsini isteyebilir. çok gerekmedikçe ne istediğimle ilgili kendimi manüpile etmemeliyim.
bu bir kişisel gelişim yazısı değil üstelik, hafta sonu ne yapsam diye düşünürken yazar buldum kendimi. yaşadığım kent güzel zira, kulaklığımı takıp kalkandan yat turuna da çıkabilirim. belli ki gürültüden uzak geçecek her durumda. en azından bu hafta sonu böyle olacak.
geçen hafta sushi restoranına gitmedim mesela, kendime akşam yemeği ısmarlamak yerine yeni arkadaşlar edindim. şimdi onlar dursun kenarda, ben biraz kendimi gezdireyim.
hoş geldim.
