11 Temmuz 2015, Cumartesi
saat: 18:18
Son zamanların en mutlu günü dündü sanırım. Ofisten her zamanki arkadaş grubu artı stajyerleri alarak dışarı çıktık. Kadıköye gittik içtik bi güzel. Tam ayarındaydı ve çok keyifliydi. Stajyerleri tanıdıkça daha çok sevmeye başladım. 20 yaşlarını dolu dolu yaşayan tipler. Sevimliler de. Onların yanında kendimi yine ergen hissettim. Eğlendim çok. Daha sonra eve Y. ile göndüm. Y bir kaç tane eve dönme seçeneğinden bahsetti fakat saate baktığımızda bu seçeneklerin artık tükenmiş olduğunu gördük. Ben de benim misafir odam var istersen ben de kalabilirsin dedim. Olur gelirim dedi. Eve geldik konuştukça konuştuk. Konuştukça yeni insanlar tanımayı özlediğimi anladım. Uzun zamandır yeni insanlarla tanışmıyordum ve bu kadar kısa zamanda hayatımın en karanlık sırlarını paylaşmıyordum. İnsanlara güvenmeyi onlarla sırlarımı paylaşmayı özlemişim. Çok iyi geldi. Kido ikram ettim her misafirime ikram ettiğim gibi. Şaşırdı güldü falan. Bunda gülünecek ne var abi evimde kutularca kido olması ve bunu içiyor olmam bence çok normal. Kido ile beraber "sigara" sardık içtik bi güzel. Çok güzel bir çalma listesi var Y nin spotify da onu açtım onu dinledik. Çalma listesini takip ediyor olmak hoşuna gitti.
Daha sonra geçirdiğimiz akşam için ne kadar mutlu olduğumuzu anlattık. Y. İtalyada erasmus programına katılmış ve ordaki hayatının ne kadar mutlu olduğundan bahsetti. Ve geçirdiğimiz akşamı italyadaki günlerine kıyasladı ve o kadar mutlu olduğundan bahsetti. Ben algılayamadım. Kesinlikle yurtdışında geçirilmiş bi anının yanına bile yaklaşamayacağını düşündüm bu akşamın. ama o ısrarlıydı. Ve gerçekten mutlu olmuştu gözlerinden görebiliyordum.
Sonra uyuduk. Kediler beni uyutmamıştı yine herzamanki gibi. Ama allahtan Y yi rahat bıramışlardı, Y hastaydı ve dinlenmye ihtiyacı vardı.
