18 Temmuz 2015, Cumartesi
saat: 03:37
Her şey geçen seneki bayramın birinci gününde başladı. Yıllarca sakladım hep sordular sustum ama işte bi gün geldi ve kendiliğinden dökülü verdi ortaya. İlk öğrenen de beş yıldır deli gibi sevdiğim ama hep bişeylerden dolayı bir araya gelemediğim o adam oldu. Bayramın bitişini dört gözle bekledi hikayemi öğrenmek için. Herkes gidince yanıma geldi artık biliyorum ama; hadi baştan anlat dedi. İlk defa açtım içimi ona ilk defa beni ben yapan her şeyi anlattım. Hayret etti üzüldü ve hatta acıdı belki de. Keşke anlatmasaydın bilmeseydim dedi. O gün bi karar aldı kendi için kimseyi üzmeyecekti benim yaşadıklarımı kendi ailesine yaşatmayacaktı. O zamanlar o bana o kadar uzaktı ki ben çoktan yolumu çizmeye karar vermiş evlenme yolunda ilerliyordum. Sadece iki gece sonra bi şansım olsa her şeyi telafi ederdim dedi. Bi cümle insanınhayatını nasıl değiştirir? İçinin ne kadar dolu olduğunu bilmeden o bi cümleye tüm hayatımı değiştirdim. Evlenme teklifi etmesi için buluştuğum erkek arkadasımın bütün hayallerini yıkarak terk edip bencilce sevdiğim adamın yoluna gittim. O kadar çok ağlamıştım ki o gün gözlerime bakıp bi daha ağlamayacaksın demişti. Madem seni bu hayatta en çok ben mutlu edebiliyorum seni mutlu edebilmek için ne varsa yapıcam söz veriyorum demişti. Sözünü de tuttu hayatımın en mutlu gününü o yaşattı bana. Bana yeni bir ev kurdu harabe halinde bir daireyi benim için cennete çevirdi. İnanamadım ben bu kadar mutlu olamam dedim olmadım da zaten. Ansızın gitti benim çok iyi bir insan olduğumu söyleyip gitti. Keşke biraz kötü olsaymışım diyip gitti. Kızamıyorum şuçlayamıyorum ama; kaderime isyan ediyorum. Unutmak istiyorum ama; unutmaktan çok korkuyorum. Sesini anımsayamıyorum bazen tonlamaları gelmiyor aklıma. Ama yüzü hala çok net gözlerimin önünde kokusu hala burnumda sanki. Canım yanıyo ama ağlayamıyorum bazen deli gibi kahkaha atarken aslında ağlamış buluyorum kendimi. Güvenmedim evet baştan beri içimde bi his vardı ama; güvenmek istemiştim çok istemiştim.
Neden bu kadar yoğun olarak yaşıyorum bugün bu duyguları ona gelince. Fotoğraf paylaşmışlar hep birlikte bizi tanıyan bizi bilen bizi birlikte seven hatta hiç sevmeyen herkesin olduğu bir fotoğraf. Bi ben yoktum orda bir tek ben. Canım yandı ilk defa bu kadar ağır canım yandı. Geçer mi zamanla bilmiyorum ama dediğim gibi geçmesinden de korkuyorum.
