18 Temmuz 2015, Cumartesi
saat: 12:39
dünyanın en çabuk ve sert hezeyana uğrayan insanıyım. o anlarda etrafı yıkabilir seviyeye geliyorum sinirlenip. elimdeki telefondan karşımdaki bilgisayara kadar her şey kitleniveriyor. Onlar aksadıkça daha dev sinirleniyorum falan.
Bir gün o sinirle ve hezeyanla kendimi kesicem heralde.
o ilk patlama geçtikten sonra da bir anda çılgınlar gibi hızla düzelip tekrar işe konsantre olup bu beni yıldıramaz ki kıvamına gelip en çabuk düzelip tekrar kendine gelen insanıyım.
hiç sevmiyorum o anlık patlamaya huyumu.
çok hoşnutsuzum kendimden
o kadar yıkıcı oluyorum ki aklın hayalin durur.
