24 Temmuz 2015, Cuma
saat: 10:27
Bazı şeylerin acısıda mutluluğu da muhasebeside alınacak dersi de pişmanlığıda oh olsunu da kendi içinde başlar ve biter.Tüm bunları yaşarken istediğin hiçbir yardım da seni doyurmaz,paylaşmak istediğin mutluluğu da kimse anlamaz.Varoluşun bazen yalnızlığı gerektirir ki sen olduğun için, senin başına geldiği için sana faydası olsun..
Bazen ağzından elini sokup ciğerini sökmek istersin içindeki karabasandan kurtulmak için.Sessizce yalvarırsın yardım edin lan bana diye..ama anlamazki hiç kimse..sadece üzülme derler sana..Yapacağınız tesellinin ta amına koyayım dersin ama gerçekten yapabilecekleri hiçbişey yoktur.
Kimileri bunu anlar ve sessizlikle içine bakar kimileride anlamaz yardım edin lan diye bağırmaya devam eder.Ama ikiside günün birinde farkederki başlarına gelen şey diğerlerinin yanına konulup ışıl ışıl parlayan mihenk taşları haline gelmiştir.Kendinden emin surat ifadeleri de o mihenk taşlarının bolluğundan gelmektedir.
