30 Temmuz 2015, Perşembe
saat: 07:59
Bu sabah sanayi sitesinin dükkanları arasından işyerine giderken kapıların önündeki yarım yamalak makinaları, konstrüksiyonları,oraya buraya saçılmış hurdaları seyrederken bir öğürme hissi hasıl oldu günce..başımı önüme eğdim hızlıca yürüyüp geçtim.Ekmeğimi kazandığım işten bu kadar soğuyacağım hiç aklıma gelmezdi..Belkide geçen gün makinası bitmek üzere olan o ayının dervişe verdiği cevaptan sonra başlamıştır kırılma noktası..
-Abi Allah için güzel makina oldu dimi?
-amanh..makina işte..
O an o kıronun üstüne atlayasım geldi.lan kodumun çocuğu bunca insan bunca zamandır bu şeye emek veriyor bu kadar ucuzmu yani bu iş diyerekten..
Yok..böyle olmamalıydı..böyle olamaz..böyle olmasına da izin vermiycem..Yaratıcılığımın en yüksek noktasında durduğum bu yıllarımı böyle aptalların onayına bırakmıycam..
Yapmaktan zevk aldığım şeyleri meslek edineceğim günlerin ilki olsun bugün..
Götümden uydurduğum binlerce çizim makina çözüm vesairede böyle aptalların olduğu bir sektöre 30-40 yıl yeter zaten..Ben yiyemedim,onlar yerler bir güzel..herzaman olduğu gibi..
Defalarca kendime sözler verip defalarca da ihlal ettiğim fazla ateşli oluşumu,ısrarcılığımı ve gereksizliğe saplanıp kalışımı da yine kendime söz vererek rafa kaldırmak istiyorum bugünden itibaren.ama niye niye?naaptımki ben? ebenin şeyini yaptın..bırak işte Allallaaa.
Herkesin hayatı kendine..benimkide bana..
