01 Ağustos 2015, Cumartesi
saat: 19:35
Öfkeyle bağırdı adam. Hemen hemen her şeyi en iyi o biliyordu ve kimse onun anlattıklarını kavrayabilecek kadar akıllı değildi. Binlerce kere söylemişti, anlamıyorlardı. Uzattı uzattı uzattı. Karşısındakilerin tamamının kalbini iyice kırdığından emin oluncaya kadar bağırdı. Kadınlar sustular. Sonra çok acı bir şeyi farkettiler. Bu suskunluk, bu korku bu adam yüzünden tüm hayatlarına sinmişti. Bu adam yüzünden hayatları boyunca çekingen ve suskun kadınlar olmuşlardı. Halbuki bir cümle uğruna bu kadar kalp kırmaya değer miydi? Herhangi bir şey için kalp kırmaya değer miydi? Bu adam neden bu kadar hınç doluydu? Ne istiyordu? Kadınlar anlamıyorlardı. Adamı susturdular sonra susturmasına da, konuşmanın anlamı kalmamıştı artık. Güçleri de kalmamıştı. Zaten o yine konuşurdu. Hep konuşurdu. Ne yapar eder huzurlarını yok edecek bir şeyler muhakkak bulurdu. Sustular yine. Sessizce ağladılar.
