07 Ağustos 2015, Cuma
saat: 07:51
Her insanı anlamaya çalışıyorum. Hepsini.
Güzel, zeki ve eğlenceli bir kadını anlamaya çalışıyorum. Yalnızlığını, yorgunluğunu.
Huzurlu, sakin bir adamı anlamaya çalışıyorum. Dinginliğini, boşvermişliğini.
Onlara karşı dürüst oluyorum, belki de fazlasıyla, ellerinden tutuyorum ve kalpten seviyorum, tüm dünyamı, tüm imkanlarımı seriyorum ayaklarının altına ki paylaştığımız ne varsa, elimizden gelenin en iyisi olsun. Yıllar sonra göz göze geldiğimizde, her şeyi unutmuş olsak bile, samimiyetimiz gelsin aklımıza.
Hiçbir zaman insanlara değiştikleri için kızmadım, kızamadım.
Değişir çünkü, duygular değişir, her zaman kalbin yerinden çıkacak gibi atmaz, her zaman aynı kahkahalarla nefessiz kalmazsın.
Bazen bir zamanlar kolaylıkla başa çıkabileceğini düşündüğün şeyler ezer geçer seni, anlarım.
İçinde hiçbir kötülük,fesatlık yoktur, kötülüğün alasını yaparsın fark etmeden, sonra lan ben ne yaptım dersin, bunu da anlarım.
İnsanız, hepimiz yaşadık bunları, anlarım.
Tek bir şeyi anlayamıyorum bu hayatta ve belki de tek bir şeyi anlatamıyorum.
" Herkesten senin gösterdiğin cesareti göstermesini bekleyemezsin, sen istersen çok kötü şeyler yapabilirsin ama gördüğüm en karakterli kadınsın." dedi Gökberk. Defalarca beni kıran, misliyle kırdığım adam.
O an fark ettim, bir insanı tanımanın en iyi yolu, canını yaktığı insanlara sormaktır onu.
Nefretini, kırgınlıklarını, acılarını yutup, hala ve her zaman duyabildiği saygıdan bahsediyorsa, kötü şeyler yapmış iyi bir insandır. İyi şeyler yapmış kötü insanlarla karşılaşmayı hak etmiyordur.
Hak etmiyordum. Hak etmiş olsam fark eder miydi? Muhtemelen hayır.
Hiçbir insanı salak yerine koymadım günce ve her zaman açıktı kartlarım, kimseye beklemediği bir şey yaşatmadım, ki bilirsin, en güçlü insanı bile yıkabilecek tek şey beklemediği bir şey yaşamaktır.
O yüzden artık kimseye hak veremiyorum, artık düştüğüm yerden kalkamıyorum, kalkmayı da istemiyorum. Her seferinde bir öncekinden daha kötüsünü yaşıyorum, yine de devam ediyor, tertemiz duygularla, doğru sözlerle başlıyorum yeniden. Belki de bu sefer kalkamazsam, bir daha düşmem. Bıraktım.
