09 Ağustos 2015, Pazar
saat: 15:58
Zaman geçiyor işte.
Ne günler geldi geçti, kaybedilen insanlar yapılan işler verilen mücadeleler ama durup ardına baktığın zaman. Bir çok şeyde hatanın sende olduğunu anlıyorsun.
Elbette bunu anlamanda seni bırakıp giden insanların kurduğu cümlelerde etkili oluyor. Duruyorsun bir dükkanın önünde kapıdan içeri giriyorsun ve seni ayakta karşılıyor insan buyur ediyor halini hatırını tüm inceliği ile soruyor. Senden korktuğu için değil senin bir saygınlığın olduğu için yapıyor bunu.
Cenaze evine gidiyorsun takım elbisen üzerinde cenazesi olan insanlar seni görünce bir tebessüm ile gözleri doluyor ki o duyguyu iyi bilirim hani acımı paylaşmaya gelmiş samimisin içten gidiyorsun seninde doluyor gözlerin sarılıyor sana. Sonra seni seyreden insanın belediye başkanı olduğunu görüyorsun işte orada seni soruyor.
İstediğim şeylere yürüyorum emin adımlarla hemde, kimsenin bana yardımı olmadan kimseye medet ummadan birileri beni hep iyi hatırlamaya devam edecek.
