12 Ağustos 2015, Çarşamba
saat: 12:00
güncem yüzmeye başladım.Haftada iki yapacağım zira bu ağrılar beni zorluyor ve yüzünce gerçekten iyi oluyor. Ayrıca spor çok güzel birşey.Böyle sanki daha mutluyum pamuk gibiyim nazar değmesin.Bir de ne biliyim alışveriş yapmak falan istemiyorum. Spor boşluk duygularını da dolduruyor. O bi saat(evet 1 saate kadar çıkardım 3. gidişimde) kendimle başbaşayım.Birsürü şey düşünüyorum.Eskiden sıkılırdım, insan değişiyor.
İtalya işi beni sıkıntıya sokuyor. Herşey iide gidicem die kızımda kalıcı bir psikolojik bir hasar bırakır mı die korkuyorum.Eğer öyle olucaksa gitmem daha ii.Ama ya kolay atlatcaksa ,böyle fırsatlar herzaman ele geçmez.Ne güzel 3müz gidecektik ayarlayamadı Özgür.Bide gittiğim yerde deprem olmuş 6 yıl önce.Daha tam kurulamamış.Ev bulmak zor ve pahalı. En son noktayı doktorumuz koydu.Git bişey olmaz düzenini bozma okuluna gitsin dedi.Ama psikolog bi arkadaş(pek tecrübesi yok ama) götür önemli bi yaş dedi.Zaten 6 aylık şeyi kafada 3 aya indirdim. 15-20 gün gezme diye gelebilecekler sanırım.Ay bilmiyorum, bu kafamı çok kurcalıyor biraz rafa kaldırıyorum.Bakanlık görüşmesine gitmeden düşüneceğim.
Onun dışında iyilik ite.
