22 Ağustos 2015, Cumartesi
saat: 00:37
bomboş bir zihin, nefesim kaybolmuş.. bulamıyorum sayamıyorum kaç tane nefes aldım şu an bu saniye bu an.
asfalt yolda tek başıma yolumu kaybetmiş hafızamı yitirmiş gibi hissediyorum. Gizli bir boşlukta ve kimsenin bilmediği saklı bir uçurumdan düşüyorum, düşüyorum yere hiç varamıyorum. Hiç bilmediğim bir şarkıyı duyuyorum ruhumda ama hiç dile getiremiyorum.
Ben kimim amacım neydi herşeyi unutmuş gibiyim.
Tüm bunların nedeni son birkaç gündür ben olmayan bir ben gibi davrandığım için, bin tane kendime bile itiraf edemediğim aptallıklar için...
Ne hissetiğimin farkında bile değilim, sadece kendimi müziğe verdim. zaten uyuşmuş olan zihnimi uyuşturmak ve unutmak için. Sadece müzik dinleyip müzik yapmak istiyorum...
Umutsuzluğa girdim halen çıkamıyorum... Bir ara ışığı görüp oraya sıçrayasım var... yanlız ve tek başıma kalasım var, bir odada günlerce ... ne heyecan ne mutluluk ne de ego tatmini yaşamadan, sadece öylesine hareketsiz kalasım var....
