11 Eylül 2015, Cuma
saat: 08:14
Gece yarısı telefon caldı acı acı, dedim kesin birine birşey oldu.
Cerenin annesi, ilk başta çıkartamadım tabi. Yıllar geçmiş üstünden artı uyku sersemiyim zaten. Yetiş oglum diyor bana. neye yetişeyim ya noluyor amına koyiyim diye fırladım yataktan. Cerenin kocası cerenin dudagını gözünü patlatmış. Hayvanogluhayvan. Sonrada kaybolmuş ortalıktan, kızın yüzü balon gibi şişmiş.
Annesi titriyor yanımda. kimseleride yok,cocugun aileside zaten cocuktan beter. kadını kızıyla basbasa bırakmıslar kaderlerine. ben cerenle cıkarken eve erzak götürürdüm,annesi beni çok sever o yüzden ilk beni aramak gelmiş aklına.
nasıl üzüldüm o kadının halini görünce.
böyle insan müsveddeleriyle aynı havayı soluduğum için deli oluyorum. savunmasız kadınlara güç gösterisi yapan dallamaları toplama kampına alacaksın. dayak manyagı yapacaksın orada bu tipleri. orospu cocugu.
bugün beraber emniyete gidip şikayetçi olucaz. ceren biraz toparlansın diye bekliyoruz. neyseki bugün iş yok çok onunla ilgileniyim biraz. cok acıdım haline, birazda gene her zamanki gibi kendimi suçladım. elimin değdiği herkese felaket bi şekilde uğruyor.
onu ben bıraktım,onun iyiliği için bıraktım ama genede ben yaptım herşeyi.
bana inat cıktı bu cocukla,sonra evlendiler işte. sonuç ortada.
kendimden nefret ediyorum böyle zamanlarda
