12 Eylül 2015, Cumartesi
saat: 10:20
İstanbul bu sabaha ağlayarak uyandı ve ağlıyor olması ona çok yakıştı.
Benim küçük beyaz kızım; içimin devinimi, bugün hava çok güzel. Bugün İstanbul ve ben birbirimize benziyoruz, ikimizinde sesi gür çıkıyor ve kimizde göz yaşımızdan sicimler yapıyoruz.
Seni düşünüyorum varlığım, seni şimdi bu yatakta yanımda hayal ediyorum. Minicik ellerin dokunuyor bana, tırnaklarını kesmeye korkuyorum. Uyuyorsun yanımda ve ben seni izlemeye doyamıyorum.
Benim küçük beyaz kızım, hayallerimdeki tek kahraman olduğunu bilmiyosun sen şuan, içine daldığım her düş seninle başlayıp seninle bitiyor ve nasıl keyifli izah edemem.
Seni hayallerimde yanıma koyuyorum kızım, bana dimağı titreten gözlerinle bakıyorsun - aklım yerle bir...
