13 Eylül 2015, Pazar saat: 15:24 yine evime, işime döndüm. Analiz yapmadan hislerimi dinliyorum su an... ilk trans festivali büyük bir hüsranla bitti benim için. Asla oraya gitmek istememiştim sadece müzik yapacaktık sahne alacaktık yoga yaptıracaktım, diğer günlerde kaçıp denize girecektim... yeni tanıştığım ve de tanıdığımı sandığım insanların, Barış, sevgi, kardeşlik, sağlık gibi konulardan bahseden ve kendilerini yoga eğitmenleri diye duyurarak etrafa reklam yapanların sadece kötülükten ibaret olmaları canımı yaktı ve halen yakıyor. uyuşturucu sigara ve sex üçgeninin içinde yoganın sevginin kardeşliğin nasıl yeri olur... Ben yıllardır yoga yapıyorum yaptırıyorum. hiçbir zaman reklam yapmadım... İçten pazarlıklı ilişkiler hiç hoşuma gitmiyor. Benim bir hırsım yok. Yoga benim hayatım onu satmam, satmak için değiştirip oynamam, makyaj sürüp boyamam, kendimi sevdirmek için binbir şaklabanlık yapıp maskeler takmam... Bu yoga değil şaklabanlıktır... Kahretsin ki dünya bu haldeyken, komşun yanında ağlarken biz gülüp eğlenebiliyoruz. Kahretsin ki dünya çok kötüye gidiyor. Gençler kayıp. İsimler kavramlar bilgiler kayıp... yazyaz