18 Eylül 2015, Cuma
saat: 21:42
sanırım benim tek yazma olayım, yatağımda kucağımda laptop ışık kapalı ve kafam güzel seçeneklerini bir araya getirmek şeklinde oluyor. Bayadır yatağıma geldiğim gibi uzanmadığımı farkettim. Bir dönem hiç bir şey yapmadan yaşama durumundan baya uzaklaştım son günceyi yazdığımdan beri çünkü işler inanılmaz yoğundu son 2-3 aylık periyotta özellikle, öncesi de fena değildi.
mecidiyeköyde kalmak ve pazarları sonunda tatil yapabilmek bana iyi geldi bütün yaz boyunca hemen hemen. haftada 1 gün stabil bir tatilin psikolojiyi ne kadar düzeltebildiğine dair sana kitap yazabilirim günce.
bir kere pazarları kahvaltı yapmaya ve bütün gün uyumaya başladım. sadece uyumak bile beni hem psikolojik hem zihinsel ayakta tuttu. ayrıca o dönem çok güzel sigaralar düştü elime. pazarları eve kapanıp kafayı tavana vurdurmak baya işe yaradı kendi açımdan. / arada birisi mesaj atıyor ve kafam kopuyor. nerede kalmıştık.
bu esnada full aseksüel devam ettim , zaten meksikalının hamile kalması sonrasında büyük kafa açması falan iyice soğuttu cinsellikten de. o yüzden eve kapanmak büyük zevkti benim için.
bu esnada evde doğup büyüyen yavrulardan birisini aldım ya da şöyle diyeyim kalmaya karar verdi. ben de eve giren her hangi bir şeyi kendi isteği dışında evden çıkarma olmadığı için kalmaya devam ediyor. adını tabiki de kader koydum. kado diyorum arada gerçi.
borç çift haneli rakamlara düştü artık o sebepten kafamda fena durumda değil. bir gün tak ederse bir noktada arkamda tertemiz hesap bırakıp devretmeye çok yakınım.
/kedi ayağımı yalarken yazmakta işin ciddiyetini bozuyor.
neyse şu an yine her şey tırt eskisi gibi işin aslı. pozitif gibi görünse de hala yaşamdan alınan en ufak bir keyif yok, çalışma isteği diplerde, önüme gelen her standart altı karıyla yatma kalkma gibi genişliğe devam, hala ahlakta en ufak bir düzelme yok , bi skn değiştiği yok yani hala aynı herif olmaya devam. sanırım gerçekten kurtulmak istiyor bir tarafım.
bugün gülbağdan bir ev aldık , daha görmedim bile al dedim sadece , al yeter ki bir şey al artık aq kısmını içimden söyledim. yakın zamanda hayatımızda ilk kez kendi evimize geçiyoruz, o yüzden değerli bir an gibi ama tabi ki muhitin dibi denebilir. hep hazzetmediğim bi yerdi ama buna değer , yapılacak başka yol yok bundan sonrası daha pozitif ilerleyecektir diye düşünüyorum analitik olarak, boş bir umuttan ziyade.
/kafam güzel gittim sigara yaktım ya saçmalığa bak.
neyse işte bilmiyorum daha ne yazmalıyım, kendimden en ufak bir umudum yok özgürlüğüme kadar. sonrasını tekrar hesaplarız.
