22 Eylül 2015, Salı
saat: 00:47
yazabileceğim bir noktada mıyım bi fikrim yok ama en azından insanların hayvanların gözlerine bu kadar rahat bakabildikleri için bu kadar sevebildiklerini düşünüyorum işin aslı. yalnızken özellikle boş boş bakmaktansa sadece bir hayvanın gözlerine bakmak insana farklı bir sevgi katıyor. çok duygusal kafalar gibi demeyelim de daha bir hissel yaklaşımlar , çözümlemeler. artık hangi temelime güvenerek yapıyorsam tabi bunları bi fikrim yok, demiştim zaten en başta.
ben yine çok yorulmaya başladım. çuval gibi yatağa düştüm mü anlaşılıyor ki zifrim skiliyor.
neyse yeni telefonu kurdum sanırım adam gibi zor bir gecenin ardından. cerenli olan fotoğraflar tekrar çıkmaz umarım bu kurulumla karşıma. heyecanla bekliyorum en son ne zaman eşlediğimi.
geleceğin belirsizliği çok sıkıcı yapıyor benim açımdan. abuk şekilde ölüceksem gerçekten daha acı çekmeyeyim yani tez zamanda bitsin çileler.
