01 Ekim 2015, Perşembe
saat: 15:59
Kızım; Derinlerimden yüzüye çıkmaya büyüyen benim en büyük aşkım, büyük düşlerim, büyük umutlarım. En uzun adımlarımsın benim sen, kavuşmayı bir doğum - bir avaz - bir korku geçe kucağımdasın gözlerim gözlerine kilitli.
Kızım, benim yep yeni oyuncağım bekliyorum seni, bedene hasar, dimağa kaygısın evet! ama bekliyorum seni daha önce hiçbişeyi beklemediğim gibi aç.
Sana seslenmek kızım, seni adınla çağırmak "kavim" demek sana ve bana dönmen ipek gibi saçlarını savurarak......
Kızım; bazen kelimelerim biterdi benim, tek bir harfi süsleyemezdim, olmazdı, gelmezdi içten o harf öyle kalırdı tek başına bir mülteci gibi. Yok işte hiç öyle değilmiş, ben süslermişim de pek beğenmezmişim. Şimdi, seni sana anlatmak yada bir beyaz sayfaya yazmak imkansız. Anlatamadığım, yutkunduğum ilk varlığımsın sen benim güzel balam.
Tek diyebileceğim;
Bekliyorum seni...
