07 Ekim 2015, Çarşamba
saat: 16:44
Sabah mayamaya'nın güncesinde paylaştıgı müzik beni hüzünlere gark etti.Öyle bi yerde dinledim ki müziği oldugum yerde yıgılıp boğazın mavi sularında kendimi aradım.
Artık nasıl acınası bi durumdaysam yaklasık 10 dakika sonra türbanlı bir bayan üstünde telefon numarası yazılı bir kağıdı bana verdi sizinle tanısmak istiyorum diye.
Dumur oldum, ne diyeceğimi bilemedim. sizi kaç gündür hep görüyorum buralarda dedi.
Ulan sanki ben oydum da o bendi hiçbişey diyemedim kıza. hani nezaketen bişeyler söylemek istedim ama bişeyler oturdu bogazıma sanki.
ayıp ettim kıza. telefonu verdigi için pişman bile olmuştur.
Aman nabayım ya, herkesin iyiliğini düşünmekten kendime vakit bulamıyorum. yeter artık buraların polyannası benmiyim amına koyiyim.
artık biraz bencil olmayı öğrenmem gerek sanırım.
Neyse bugün gene şahane bir film izledim filmekiminde,eger bu filmlere tek degil yanımda manita adaylarıyla gitsem seçimlerinden dolayı bana çoktan aşık olmuşlardı. öyle seçimler yani.
He bide bu ülkeden her gecen gün dahada nefret ediyorum. Aziz Sancar isimli bir bilim adamı nobel almış.Ama insanımız adamın aldıgı ödüle degil türk olmasına seviniyor. bu topraklarda yaşayan toplumun bu çapsızlıgı bu vasıfsızlıgı benim aidiyet duygumu bitiriyor resmen.
bilimin milleti olurmu lan. beyninizi sikeyim ya.
www.youtube.com/watch?v=L7wTwfkPtdU&feature=youtu.be
