13 Ekim 2015, Salı
saat: 23:03
Kendimi hiç Japonya'da ailemden uzak tekil bir hayat surdururken hayal edemiyorum.
2 ay giden bendim evet ama bu öyle değil.
Aynen zamanında abd ye başvurup kabul geldiğinde tüm işlemleri iptal edip hiç olmamış gibi davranıp kactigim gibi kaçasim var aslında. O zaman da olmaz ya diye yola cikmistim.
Şimdi fark ediyorum da o kadar olsun istedim dilekler Diledim hayaller kurdum ve oldu ama sanırım içten içe olacağına hiç inanmamisim ki şimdi ardıma bakmadan kaçasim var
Garip tabi 32 yaşına bastığım gün belki o uçakta olacağım. Sabah uyandigimda bana gülümseyerek gunaydin diyen babamın yüzünü goremeyecegim ya da annemin pankci saclarini ya da annemi öyle gören kedimin korkusunu
Eskiden bu albümü dinlerken tsukuba daki evimin kuvetinde ya da odanin ortasinda tavanı izlediğim huzurla dolduğum anlar gelirdi aklıma şimdi buram buram yalnizlik korku ve hüzün doluyor içime fazlası değil.
Yine ağlama eğilimineyim
Komsularimizdan nefret ediyorum
Kedimi de ailemi de Japonya'ya kaçırmak istiyorum
Yarışmacı arkadaslara başarılar dilerim
Tsk
Insanları olduruyorsunuz ya ALLAH BELANIZI VERSIN
