22 Ekim 2015, Perşembe
saat: 03:08
Hayatımda büyük bir kapıyı kapatmanın eşiğindeyim güncem. Kapının adı İstanbul. Babamla artık çalışmadığım sürecin üzerinden 2 aya yakın bir zaman geçti ve iş bulamadım. Başvurdum çok yere, görüşmeye gittim bir kaçına ama olumlu sonuç çıkmadı. Zaten çıksa da benim alacağım maaş bizi tatmin etmezdi. Karım da bütün gün evde tek başına kafayı yerdi.
Memlekete taşınmayı düşünüyoruz. İstanbul'daki evimizden gelen kira + burda matematik ve ingilizce derslerinden gelecek para + belki burda mütevazı bir işe girerim + karım da çalışır = çok para. Hiç bir zaman çok para isteyen biri olmadım, şimdi de istemiyorum ama istanbul'da kalamıyoruz artık.
Çekindiğim bazı konular var, misal burda herkes çok konuşur. Konuşulanları çok takmam ama karım takıyor. Herkesin bir dayanma eşiği olduğu düşünüldüğünde benim de burdakilerle kavga edeceğim günler gelebilir. Bir başka mesele ulaşım. Ben bisiklet alalım diyorum eşim araba istiyor. Burdakiler şekile çok önem veriyor. Bisiklet kullanmam karizmamı çizermiş, şaka gibi.
26 sı istanbul'a dönüyoruz, sonra evi internetten kiralığa çıkartayım, oy verelim ve taşınalım. Şimdilik plan bu, değişiklik olursa yazarım, öbdüm.
