24 Ekim 2015, Cumartesi
saat: 22:11
hand. cannot. erase albümünden neden normalden fazla keyif aldığımı çözdüm ve bu durumun guthrie govan hayvanıyla bi alakası yok. o zaten hayvan!
yağmur yağıyor, herkesten uzaktayım, boş vaktim çok.
şimdi normalde steven wilson hayvanı -hayvanat bahçesi oldu- sesini kullanırken bazen mekanikleşir, donuklaşır, soğuk efektlerle destekler fln. bunlara en güzel örnek ilk aklıma gelenler open car, arriving somewhere but not here, venemo para las hadas, index gibi parçalar..
geri kalan parçalarda ise tiz sesini çok iyi kullanıyor, neredeyse bi country havaları.. sentimental, trains, drive home fln en belirginleri..
hand. cannot. erase'de ise işin içine kadın vokal - ninet tayeb giriyor. kadının eşlik ettiği tüm parçalarda sesi pest, albümün tümünde steven wilson'ın sesi ise tiz.. bu, harika bi kombinasyon ve oldukça naif, yumuşak bi atmosfer yaratmış. perfect life'ı da işte bu yüzden seviyoruz! ses, helezonik hareketler yapıyor beynimde.
bu bahsettiğim tez-pest ayrımının sadece tek bir istisnası var. o da albümün ve hatta belki de steven wilson külliyatının en güzel parçası : ancestral!
bu titiz mühendislik çalışmasını keşfettiğim için hem kendimi, hem de çalışma sahiplerini takdir ediyor, şurdan bi guthrie solosu çakıyorum:
