03 Kasım 2015, Salı
saat: 18:36
Bugün kahvaltıya gittim her zamanki yere ama kapalıydı ya. kendimi kötü hissettim,onu görücem diye gidiyorum ve kapı duvar. Moralim çok bozuldu valla.
Herşeyde bi hayır vardır tabi bugün ozan diye bi çocukla tanıştım 5 yaşında tam bilmiş, çınar görse beni vururdu ama çok sevdim çocugu.
zorludaki yeme yerini bilen bilir,bütün restaurantların ortak yeme yeri var ortada bayağıda kalabalık. annesinin yanında bi sürü kadın vardı yemek yiyolardı. bu cocuk benim yanıma geldi. burası boşsa sizi rahatsız etmeden burada oturmak istiyorum dedi.
5 yaşında bi çocuk nasıl bu kadar nazik ve düzgün bi diksiyonla artikülasyona sahip olabilir dumur etti beni.
işte tanıstık felan bildiğin çocukla devlet meselesi konuşasım geliyo sanki karşımda 5 yaşında bi çocuk yokta ilber ortaylı var.
bi 20 dakika felan muhabbet ettik yemek yerken ben. Sonra annesi gidiyoruz diye bunu çağırınca beni yanınıza kabul ettiğiniz için teşekkür ederim iyi günler dedi. ahahhaa hastası oldum cocugun ya.
neyse sonra solace vardı epeydir izlemek istedigim o filme girdim.
Film bayağı iyiydi, Colin Farrell abimiz yaşlanmasına rağmen hala şerefsizlik boyutunda yakışıklıydı.
Anthony Hopkins ise her zamanki gibi efsaneydi böyle adamların ölümsüz olması gerek bence.
filmde en sevdigim replikte şu oldu.
'' Bazen en sevgi dolu hareket, yapması en zor olandır''
www.youtube.com/watch?v=QxL11UrMyaQ
