03 Kasım 2015, Salı
saat: 20:20
parçalar dağılıyor ve parçalar yeniden toplanıyor....
gözümün önünden insanlar geçiyor,gülümsemeler, boş cümleler...kendimi buluyorum bir yerlerinde ve sonra yeniden kaybediyorum....
bilmiyorum ...avuçlarımda kocaman soru işaretleri kalıyor sadece...kalp kırgınlıkları birde....bir başka kişinin yüzünde asılı kalmış olan hayalkırıklığı yada bir başkasının gözlerindeki parlama... yada içindeki karşı koyamadığı duygular...hayat insanlarla güzelse eğer onların kırgınlıklarına ortak olmak mutluluklarıyla sevinmekse ve ben tüm bunları kendi hayatımdan izler bularak bir kar küresini izliyormuşçasına izleyebileceksem sadece öylece akıp gidecekse avuçlarımda soru işaretleri bırakarak niye???
ıssız bir adada kalmışımda bilmediğim bir deniz kıyısından bulduğum cam şişelere mektuplar yazıp denize salıyormuşum gibi hissediyorum hayat seninleyken pek çok zaman....
www.youtube.com/watch?v=lZiNtbgm9oM
