08 Kasım 2015, Pazar
saat: 12:43
Engelli bir kedimiz yuva ariyor. Acil. Aylarfir kafeste bekliyor cunku. Sol on kolu kesildi. Alacagim diyen kisi aylarca bekletti ve yurt disina tasinacagini soyledi. Buldugumuzda 3 aylik olan hayvan simdi 7 aylik ve 4 aydir bir kafeste. Gercektem bu kez cok acil.
yani sira, bu olay icimi fazlasi ile darliyor. Kendimi o kedinin yerine koyup koyup kafayi yiyorum. Yarina ciddi bir sunumum var ve kisinin kediyi almayacagini dun ogrendim. Zerre calisamiyorum.O. biraz rahatlatti. Yasamasi icin bunlara katlanmasi gerekiyordu sen kotu bir sey yapmadin falan diye. En son bana keske kurtarmasaydim da ölseydi yi bile dusundurttu insanlarin tepkisizligi.
neyse.
sonra dunku guncemi hatirladim. Aslinda hatirlamadim. Gece ruya sandigim sey gercekmis. Gercekten uykudan uyanip kalkip makale bulup bilgisayara kaydedip uyumusum. Bilgisayari actigimda gordum. Biraz sasirdim ciktisini aldim e postalari kontrol edeyim diye chrome u actigimda guncem cikti karsima. Orada nasil olmak istedigim yaziyordu. Derin nefes alip sakinlesmeye calistim. Ve derse oturdum. Derken minik bir kagida kedinin ilanini birebir gonderebilecegim insanlari yazmaya basladim. O. Da bir sure sonra oyle yapsana dedi. Aklin yolu bir demek ki dedim icimden.
neden sonra calisirken aklima muzik acmak geldi. Sonra dagilmis gitmisim. Yine kedi icin insan kurcalarken buldum kendimi bir dur artik zeynep dedim. Yer zaman sakinlik fonksyonlarina bir dikkat et dedim.
Sonra japonyada neden asiri mutlu sakin ve dusunerek yasadigimi dusundum
hani dun ben bin yillardir meditasyon yapmiyorum dedim ya aslinda yaptim. 2013 senesi yazinda bol bol yaptim. Ama meditasyon yapmak degildi amacim. Hatirliyorum enya watermark albumunu acar odanin ortasina uzanir tavani izler bir sure sonra kendi icime donerdim.
o kadar iyi gelirdi ki o olay bana.
tutsu yakar balkonun girisine koyardim iceride inceden bir agac kokusu.
Simdi de actim watermark i yaktim tutsuyu senle hesaplasiyorum iste.
zeynep derse kacar gorusuruz
ps. Lutfen kediye bir yuva LUTFEN
