13 Kasım 2015, Cuma
saat: 01:55
Kasaba Konuşmaları
Hadi bizi neşemizden vur
Belki fazladan dağılırız
Fazladan ekeriz toprağı
Öldürülürüz fazladan
Babamızdan kalma bu kasket izi
Bu kasvetli kasabalarda babadan kalma her şey
Bahçe ev
Aşklar mesela köşeyi dönünce rastlar
mirastırlar
Hadi bizi bitişimizden kavra
Sığmasak da ele ve avuca..
Bu dunya yürüdükçe çoğalıyor
Yoruyor insanı ense kökünden
Evlerin balkonlarında cesetlerimiz
Yarışır buluyoruz ellerimizle
Oysa bu gökçe ağaç bu ulu ağaç
Balkona yayılan sesimizi öpmeliydi
Yalnızlığımızı örtercesine..
Biliyoruz...
Babalarımızın noksan yanlarıyız annelerimizde
Tedirginiz ne zaman bahçelerden geçsek
Gülden söz açılsa kızarıyoruz kaderimize
Kuş sesleri tırmalıyor sesimizi
Göğsümüzde sessizlik büyüyor
Tüm avcılar toplandı vurdular evleri balkonlarından
Vurulan evler avcıların en büyük yalanlarıydı ben de...
