16 Kasım 2015, Pazartesi
saat: 11:02
Normalde yakındaki bişeye bakacakken gözlüklerimi çıkarır çıplak gözle bakarım.bu sabah derviş elime hafıza kartı sokulan zımbırtıyı verdi, bak şuna niye girmiyo bu kart dedi..gözlüklerimi çıkardım..sonra bakmam gereken şeyi bulanık görüp zaten çıkardığım gözlüğü tekrar çıkarma hareketi yaptım..iyice gitmiş gözler..mübarek olsun..
Dün gece kukumav kuşu gibi oturup düşünürken yaşadığım şeylerin zihnime veya bilinçaltıma neyse ney işte yüklediği fakirlik korkusu parasız kalma korkusu gibi şeylerin aslında hayatımda bariz düğümler oluşturduğunu ve farkında olmadan bu fakirliği çağırdığımı hissettim bide..Pintiliğe varmyor ama çok kasıyorum kendimi..yaşlılıkta ömrümü tamamlayacağım yerin kıyıda köşede kalmış köhne bir köy evi olması fikri bile başlı başına bilinçaltımın bana layık gördüğü şey..
hayır efendim..bulucam bunun çözümünü..biryerden sonra ortya çıkan bir düğüm var hissediyorum bunu..Özkanla daha çok takılmalıyım..
