23 Kasım 2015, Pazartesi
saat: 23:49
tutmuş. hissiyat da böyle bir şey. bir şeyleri düşündüm, düşündüm, düşündüm. düşünmekten sıyırdım. sonunda da bıraktım. geriye sadece pas kaldı. atarım elbet. senden ne kaldı dersen onu da zaman gösterecek.
çalışmak insanın kafasını dağıtıyor. bazen de hiç dağıtamıyor çünkü en ufak bir kesişmede bile yoruluyorum. hatta bıkar gibi oluyorum. sonra geçiyor. devam ediyorum. mavi kart sahibiyim. haberin olsun. akıllı ol.
bütün sinirlerim alınmış gibi geziyorum çoğunlukla. reaksiyon yok, sahtelik öğreniyorum. beceriyorum da. çünkü öyle olması gerekiyor. xanax da kenarda duruyor, içmiyorum. onun da öyle olması gerekiyor. çok uyumak istiyorum ama olmuyor ve yine tahmin ettiğin gibi onun da öyle olması gerekiyor. hep öyle.
ittiriyorum. oluyor. başarılı sayılırken yok olmayayım en azından. gerisi de kader kısfmet. belki çok şeyler doldurmuştum ama kafamda olanların hepsini bir şekilde sildim herhalde. belki de yazdım önceden. yazmıştım aslında. fazlasına gerek yok. küffarın bir lafı var, "olan oldu" diyor. öyle. küffar güzel, ağız dolduran bir kelime.
ve bazı kelimeler artık güzel değil. çünkü öyle olması gerekiyor.
o yüzden
öyle.
