25 Kasım 2015, Çarşamba
saat: 13:26
Umursuz insanların hepsinin beynini dağıtmak istiyorum. Onların hepsini bir uçağa bindirip dünyanın öbür ucuna göndermek istiyorum. Onları görmek istemiyorum. Muhattap olmak istemiyorum. Nefret ediyorum hepsinden.
Bir yandan da takdir ediyorum ama. Canlarının kıymetini bilip kendilerini hiç yıpratmıyorlar. Gamsız köpekler..Nasıl bu kadar umursamadan yaşayabiliyorlar hayatı onuda ayrıca merak ediyorum tabi. Ben kendi kendimi asacakken dertten kederden bu insanlar nasıl hiç bir şey yokmuş gibi canları rahat bir şekilde yaşayabiliyorlar.
Allah belalarını versin. Bu nasıl bişeydir abi. Yazarken bile benim sinirden mideme kramp giriyor.
Allah benide kahretsin. Neyine senin herşeyi takmak. Ne bokuma herşeyi önemsiyorsun. Sanane. Sanane yahu. Sanane . Ye iç keyfine baksana. Yok ama benim gibi mallarada rahat batıyor. İlla bir dert olacak hayatımızda. Yoksa ciğerimiz rahat etmiyor.
Böyle hayatın, böyle düzenin , bu umursuz insanların , suratına tükürmek isteyipte tüküremediğim gamsız insanların , bide arada sıfatlandıramayıp unuttuğum ama beni sinirlendiren insanların , hepsinin ağzına sıçayım.
Öyle böyle bir sinir yok üstümde. Toprağa bassam geçmeyecek ancak toprağın içinde girsem geçecekmiş gibi. Burnumdan soluyorum.
Şu an hayatımdaki tek güzel şey Cumartesi günü teslim edeceğim bir nişan pastası. Sadece onu düşünüp biraz keyfimi okşuyorum. Namussuz keyfim onunla da yerine gelmiyor da. Aklım oyalanıp burnumun azda olsa solumasını kesiyorum.
Neyse. Gideyim az daha çalışayım.
Sonra da eve gideceğim. Sonra da hemen yatağa. Uyumak ve uzun bir süre uyanmamak istiyorum.
