30 Kasım 2015, Pazartesi
saat: 14:31
Daha ne kadar dayanabilirim dediğim her an daha da fazlasına dayandığımı fark ediyorum. Nereden geliyor bu zeyna gücüm,bilmiyorum ama resmen dayanıyorum. Dayanmak. Ne saçma bir kelime.
Tamam bu insanı tanıyorum artık böyle dediğim her an daha da tanımadığımı fark ediyorum.Şaşırıyorum. Şaşırmak. Dayanmak kadar saçma değil ama komik bir kelime.
Alışmış insanlar benden bir şeyler almaya,beklemeye. Bir kere yok dediğimde de ; "nasıl abi nasıl olmaz sende nasıl yok dersin , kakasın sen , boksun , kötüsün, konuşma bizimle" moduna geçiyorlar. Bu da ilginç. Hemde benim kocamdan bile beklentimin olmadığı şu dünya da bana yapılan bu muamele ilginç. İlginç ya. İlginç de çok ilginç bir kelime cidden.
Gerginliklerimin , üzüntülerimin , özlemlerimin kısacası hayatımın soniki yılı epeyce mutsuzlukla geçmiş. Şöyle geriye dönüp baktığımda gördüğüm o mutsuzluklar. Güzel şeylerde var elbet ama o kadar azlar ki , görünmüyorlar. Ne zaman böyle bir insan oldum onu da bilmiyorum. Zaten bazen üzerime öyle güzel aptallık geliyor ki, neyi bildiğimi bile bilmiyorum. Ben kimim napıyorum onu bile bilmiyorum.
Geçen gün annem , 2 senedir tanıdığın bir adam için kendini bu kadar yıpratmaya değer mi dedi ? Ben seni sokakta mı buldum canın bu kadar kıymetsiz dedi ? Cevap veremedim. Oysa ki ona hiç bir şey anlatmıyorum. Ama çok ilginçtir ki evet ilginç , beni anlıyor. Düşünüyorum. Ne için savaşıyorum, ne için bu yorgunluk ? Annem haklı olabilir mi? Evet 2 senedir tanıyorum adamı. Ama adam kocam oldu. Bütün hayatımı 360 derece değiştirdi. Merkezim oldu. Sevdiğim oldu. Kokusuna aşık olduğum oldu. Değmeyecekse bu adama bunları hissetmem normal mi? Eğer bunları yani bu stresleri, yorgunlukları yaşamayacaksam o zaman nasıl biz olacağız ? İleride geriye bakıp bunları bunları yaptık biz, beraber atlattık bunları nasıl diyeceğim ? Ama annem hep haklı çıtı şimdiye dek. Ya yine haklı ise. Ve gerçekten değmeyecekse. Ben kendi kendime gelin güvey oluyor, kendimi boşuna parçalıyorsam.
Nereden bilebilirim. Bilemem. Yaşayıp görmem lazım dimi ? Bok gibi bir şey işte. O yüzden eğer bir şans verselerdi bana hayatımı 10 yıl öncesine geri almak ve iki yıl öncede ölmek isterdim. Bu da bok gibi bir şey oldu. Hissettiğim ve anlatmak istediğim şeyi ifade edemedim sanırım.
Neyse ya.
Sanırım ben deliyim.
Ne bok yediğim belli değil.
Görüşürüz günce.
