03 Aralık 2015, Perşembe
saat: 00:18
Bir yerde ..ke ..ke büyümek zorunda kalıyorsun. İnsanları kendi iyiliğin için hırpalamayı göze almayı sindirmek zorunda kalıyorsun.
Hala içime sinmemekle birlikte 21 ocakta bana japonyaya gel ve süreçle ilgili bizi bilgilendir dedikten sonra hoca ilk 5 dk 10 dk bir panik yaşayıp sonra sakinleyip elçiliği arayıp gerçektem süreci sordum. Sonra da benden ilgili e postaları ve durumu istediler yolladım.
2 gündür hocayı şikayet etmişim gibi hissediyorum.
Kafayı yiyeceğim ama bir yerde sindirmem lazım ki hovayı sikayet etmedim. Sadece koruyamadım. Süreç benim dışımda ilerliyor ve biri bana yardım etmeli idi.
Şu anda içimde hocayı çok zor duruma düşürmüşüm gibi bir his var - oysa ki bunu yapmasam ben kötü/zor duruma düşecektim - . Vee bu histen dolayı ekstra mahçubum
Oysa ki zerre benle ilgisi yok. Kendimi kocaman bir brla gibi hissediyorum ama.
Yine de bu noktada sike siöe büyümek ve kendimi umursamak zorundayım öncelikle.
Bu sorunu kendim halledicem
