06 Aralık 2015, Pazar
saat: 00:27
yazmak istedim ama gerçekten bu yorgunlukla yazabileceğimden emin değildim sanırım başlayacağım.
evin tadilatı başladı ve kaba tadilatı bitmek üzere, bundan sonra mutfak ve laminatlar kaldı seçilecek ve bu hangar gibi evden o eve nelerin götürülereceği.bu esnada kader ile babam aşk yaşamaya başladılar. babam resmen dedesiymişçesine veterinere götürüyor, kumunu mamasını takip ediyor falan. babam üst noktadan hayatıma tutunuyor gibi gözüküyor. benim için problem yok tercihlerimle ilgili anlamsız konuşmalara girmediği sürece.
hayvanlar gibi yorgunum yarında gidip havalimanından bi müşteri yakalayacağım resmen uzun zaman sonra. gerilla turizminde bir dünya markasıyım. bi eleman bakınıyorum ama bu maaş bütçeleriyle karşıma kim çıkar hiç bir fikrim yok.
işler güçler bir şekilde gtüm gtüm dönüyor onun dışında kişisel bir hayat bırakmadım kendime, bu aralar kıvancada uğramıyorum biraz denyolaştı diye sadece happndan birisiyle tanıştım, o da galata esnafı çıkınca birden yakın yakın kaynaşmaya başladık ama gerçekten kimseye ayıracak vaktim yok bu kadar yoğun koşturmacadayken. şu evin bitmesi, o eve taşınılması, bir eleman alınması ve eğitilmesi gibi süreçleri atlatmam lazım.
neredeyse 1 aydan fazladır kimseye dokunmadım en son arjantinli abla vardı sanırım ve sonrasında direkt nadasa bıraktım kendimi , sanırım güzel bir başlangıç yakındır ama hala hiç bir şey hissetmeme durumum stabil. babamın probiyotik kürü şaka maka beni bir şekilde fiziksel olarak toparladı ancak ruhsal olarak hala en ufak bir dirilme yok.
teyzeme sahibinden üzerinden bütçesine göre deniz manzaralı 7-8 tane link yolladım yarın bir tanesi için görüşücekmiş. umarım olurda o stres çıkar aklımdan.
sana bu süreçte bahsetmediğim bir adam var günce, ismi amer, kendisi halepli türkçesi ve ingilizcesi berbat, iletişim kurmak inanılmaz zor ve bu adamı 1,5 ay önce falan işe aldım kendisi azizin kız kardeşinin nişanlısı ama aziz kefil olmuyor kendisine. amer'e kalacak yer,yemek ve maaş önerdim kendisi de kabul etti , buna mecburdu onun açısından çünkü kalıcak bir yeri yoktu. sonrasında ilk günlerde çok çalışkan bi görünüm sergilesede giderek dünyanın en saçma adamı olduğuna beni inandırmak için yarışa girdi ve en son davul zurnayla kayseri otobüs biletini alıp oradaki akrabalarına gönderdim.
ileride bir gün okuduğumda tekrar kendisini hatırlatması için kendisinden bahsetmek zorundaydım.
öpüyorum günce
yarın ha gerilla gerilla gerilla
