07 Aralık 2015, Pazartesi
saat: 20:25
Eniştemin arkasını topluyorum günlerdir, resmen servisdışı adam. bugün omzumda kanadımı kırdılar diye ağlaması beni bitirdi. gözlerim doldu. İçim sarsıldı resmen.Hiç bişey diyememek en çok bu zamanlarda kahrediyor insanı.
Eniştemin kardeşi gülay ablanında bir sarılışı var beni gördüğünde. herşeylerine koştuğum için beni başka seviyolar o yüzden yakın görüyolar diye bana daha farklı yaklaşıyolar,insanın acısını sarılarak karsısındakine anlatması kadar garip bişi yok gerçekten şu hayatta
onları öyle görünce derdimi sikeyim diyorum. ama o ortamdan kurtuluncada o dertler bi yerde senin yaşama sebebin işte.
hayat böyle kısır bi döngü içindeyken bizim böyle büyük savaşlar vermemizde saçma ama vermek zorundayız işte.
ölüm kadar gerçek bi duygu yok bu dünyada.
yarın büşrayı görmem gerekiyor. cok yoruldum günlerdir.biraz gözlerinde dinlendirse beni yeter.
gece rüyamda onu gördüm zaten, kabataş sahilde bankta oturmuş seninle bi bogaz turu yapamadık diye sitem ediyodu bana.
gözleri gözlerimin önünden hiç gitmiyor.
çok seviyorum.
