10 Aralık 2015, Perşembe
saat: 20:47
'Bugün acaba neye hönkürerek ağladım'da bu akşam Nobel Edebiyat Ödülü sahibi Svetlana Aleksiyeviç'in ödül konuşması var. Aleksiyeviç'in kendine görev bildiği tarih anlatıcılığını, onun ve savaşın tanıklarının gözü ile seslerinden savaşı, siyaseti, savaşa kadın güzünden bakmayı ve de kendi edebiyatını harmanladığı muazzam bir konuşma gerçekleştirmiş.
Feminist bloglar arasında severek takip ederim 5Harfliler'i uzunca zamandır. Aleksiyeviç'in şimdiye dek hiçbir yapıtını okuma fırsatım olmadığı gibi utanarak adını dahi yeni duyduğumu itiraf etmeliyim. Fakat Rus Edebiyatı da derya deniz be arkadaşlar. Bundan sonra not ettiğim yazarlar arasında ilk sıralarda olacak sista Svetlana. Uzatmayayım. Bu konuşma birkaç gündür Twitter'da dolaşıyor. Herkes mükemmel diyerek paylaşıyor ancak nedense bir türlü elim gitmemişti okumaya. Fırsat mı olmadı, bilemiyorum. Az evvel fikirlerine ve hayata karşı duruşuna kendimden çok güvendiğim bir can dostum yazıyı yolladı. Bu gözlerden ne yaşlar, bu burundan ne sümükler. Yani beklenti yükseltmek gibi de olmasın, ben karınca görsem ağlayabilme potansiyeline sahip bir insanım da orası ayrı bir konu.
Velhasıl konuşmanın çevirisinin linkini sizlerle de paylaşmak isterim. Sonuna kadar okuyun, sabredin, biraz uzunca fakat değer. Ayrıca korkmayın, radikal feminist bir metin değil, ne derler, rahat olun.
www.5harfliler.com/kaybedilmis-bir-savas-uzerine-svetlana-aleksiyevicin-nobel-edebiyat-odulu-konusmasi/
Afiyet olsun güncem kom.
