16 Aralık 2015, Salı
saat: 00:02
Rol için tam 12 kilo verdim göbek möbek hepsi uçtu gitti, aynam aynam olalı böyle yakışıklı görmedi abisini, camsiller sana feda olsun ayna ayna güzel ayna, daha çok görceksin beni böyle bekle bakalım
Nevşehiri çok beğendim mübarek sanki nevşehir değil newşehir, o kadar yenilenmiş birçok şey gözümde evet tamam esprim espriliğinden utandı tamam sizde üstne gitmeyin garibimin
Sıkılıyorum taşı sıksa suyunu çıkaracak bir bileğim yok evet fedakar da değilim huysuzluk desen diz boyu, ama benim kalbim temiz yok bee o da ne kese gördü hayatta ne hamam ne tellak, kalbim içine kadın eli değmemiş bir bekar evi kadar pis, mutsuzum, kötüyüm ve biraz daha böyle yazmaya devam edersem az sonra depresyona kayıt yaptırmış olacağım.
Saçmalıyorum şuan ne için bu çaba beni okuyan sen ey okuyucu, hayatından ortalama 25 saniyeni çaldığım için beni affet ama dedim ya kötüyüm ben, kalbimin kirlerini ne amonyak temizler ne cif ne ayşe teyze.
Annem nerde annem gelsin. Oğlun çok hasta anne. Yakışıklı, sarı saçları ensesine düşmüş, boynu bükük bir zavallı oğlun. Tutunacak bir dalı olmadan aşağı doğru yuvarlanıyor gibi. Yere çakıldığımda çok şey geçmiş olacak anne, anne bana dua et, anne sen duaya inanır mısın, anne sence ben ölcekmiyim
Miyimin ayrı yazıldığına takardı o, takardı çünkü dünyada uğruna ağlayacağı başka bir derdi yoktu onun.
Penceresiz kalmadım anne, pencerem var, cerem var, cerem evet inönü stadındaki kız, trafik polisi olucam diye tutturan erkek fatma ceren. Hep sinir ederdim onu çünkü bilirdim aşıktı bana, hep anlamıyormuş gibi davranırdım çünkü anladığımı belli etseydim bir daha eskisi gibi dost olamazdık, arkadaşlığını kaybetmek istemezdim ama içimde olmayan bir duyguyuda ona veremezdim. Bağlama çalardı yeşil göz kelimesi geçince bana bakardı imalı imalı, bende kardeşçe göz kırpardım, bütün duygusal modunun içine acılı ketçap dökercesine. Öyle olmak zorundaydım çünkü ben ona kızkardeşimden öte başka bir gözle bakamıyordum, aşk lensi diye birşey de olmadığına göre, yapacak birşeyim yoktu. Ama yine de suçluluk duygusuna kapılıyordum, sanki elimdeki ekmek parçasını istiyor ve ben hayır deyip kendim yiyormuş onu aç bırakıyormuş gibi üzülüyordum. Oysa kalbimin aşk odalarında ona ait ufacık birşey olsaydı, verirdim ama aşk odamda ona ait bir çorap bile yoktu beni anlıyormusun ey okuyucu
Çok cerenler geldi geçti bu dünyadan, sen ilk değilsin. Ama içindeki aşk boşluklarını da lütfen yanlış pazıl parçası olan benle doldurmaya çalışma, olmuyor işte, ben oraya ait değilim, oturmuyor işte, bu popo senin boşluklarına sığmıyor, git ve gerçek taşı bul ceren, gerçek taşına da yazık, 23 yaşına da
Eyvallah okuyucu
