20 Aralık 2015, Pazar
saat: 14:56
Saygı deger patronum, sevgili biraderim, aşkım, dert ortağım, kankam, sevgili acoustic;
Bak oğlum biz insanız. Ya vardir ya yoktur, 0 veya 1 ya da 0 ve 1 prensibiyle bilgisayar çalışıyor. Sen tamamen siyah ya da tamamen beyaz kalmanin derdindesin ve geçmişindeki hatalarin dolayısıyla kendine çok kızıyorsun. Çünkü beyaz kalamadığını düşünüyorsun. Madem kirlendin kapkara ol diyorsun, onu da yapamadığın için kafayı yiyorsun. Arafta değilsin. Kendi arayışların bitmemiş olabilir. Hayatın kendisi gri güzel kardeşim, sen istediğin kadar beyaz ol, kirleneceksin. Olabildiğin kadar kara ol, açılacaksın. Malesef, ying yang kolyesi değilsin. Beyazının içindeki siyah, hatta siyahının içindeki beyaz, karizmatik küçük bir yuvarlak olarak kalmayacak. Bulanacaksın. Gri olacaksın. Her iki vektörel yönde mükemmeli arayışın tanrının bir parçası olduğunu farkettirecek. Sonra da kendi tanrın olmaya çalışıyor gibi hissedip, şeytanı şeytan yapan tanrıya olan aşkı değil mi diye soracaksın, belki de feminen bir melekti diye cevap verip, feminist tepkileri hakettim mi acaba diye tekrar soracaksın. Gündüzünü, geceleri yaşayacaksın. Alt üst olacaksın. Kendini iyi olmaya çalışan gri biri olarak tanımlamayı öğrendiğinde rahatlayacaksın, kabullenmenin getirdiği bir folloşluk da olabilir bu. Içindeki ucubenin yularlarının hep elinde kalmasını umarak yaşamayı bileceksin.
Kırılmadığın dileğiyle,
Pain
-----------------------------------------
Ne diyon lan şeftali?
Acoustic.
