|
25 Aralık 2015, Cuma
saat: 12:17
Mutluluk nasıl da dayanıksız demiş cemal süreya. Ne güzel demiş. Daha başka nasıl anlatılabilirdi içimde yaşadıklarım Dün biri bana sen duygusal değilsin dedi güldüm. Sonra da mubtemelen duygusalsın ama yansıtmıyorsun yapın öyle diye düşünüyorum dedi. Napayım ağlayım mı derste fln dedim. Yok öyle değil dedi içinde fırtına kopsa da tavrına yansımıyor insanlar da sana bakıp oha ne güçlü hiçbir şeyi takmaz diyor dedi Ne güzel maskelerim varmış benim Oysa ben bunun tam tersiyim Azıcık kız olsana dedi Beni üzmesinler diye kendimden ödün vereceğim insanlaro istemiyorum ki ben Ben zaten kadınım Kadın olduğumun anlaşılması için normlara göre cilve yapmam ağız yüz eğmem ağlamam mo gerekiyor Niye kategorize oluypruz ki Niye kadın böyle erkek şöyle olduk ki şimdi Neden zayıf yanlarımı açmak zorındayım ki insanlara Neden ayrılık yaşıyprum diye derste ölü gibi olmalıyım Neden yerli yersiz ağlamalıyım Böyle bir şey olamaz 31 yaşındayım bırak nerde ne şekilde ne avı yaşadığım bana kalsın Toplantıda ağlamamam gerektiğini bilmem taş kalpli olmam ya da mantıklı olmam ya da duygusal olmamam demek değildir Adab biliyorum dikkat etmeye çalışıyorum iş ile duygu dünyamı ayrılmaz ama ayırmayı deniyprım öğreniyorum falan Yoksa starbucksın ortasında dün yeterince ağladım bence Ya da az önce kedime sarılırken Üstelik sadece yaşadığım ayrılık için değil yaşayacaklarım için arkadaşlaromın acıları için sorunları için de ağlıyprum ben Nedir gözyaşı mı yarıştırıypruz Ayrıca hiç gözyaşlarının içe akması diye bir şey duydun mu sen. Öf. | ||
|
|
||