28 Aralık 2015, Pazartesi
saat: 00:08
Bir kaç gündür bazı izleri takip ediyordum..
O'na duyulan özlemi anlatıyordu yazılarında bir arkadaş.. Diğer yandan da Yedi Güzel Adam'ı izlerken Aristonun baba hasretine göz yaşı dökmüştüm dün gecenin ilerleyen saatlerinde.. Sonra sabah dışarı çıktım ve öğlen gibi eve geldiğimde evde babamla karşılaştım..
Büyük bir süpriz olmuştu bana bu.. Sanki yıllar öncesine gitmiştim İstanbuldan dönüşü gibiydi.. Ansızın gelişi.. Aklımdan geçen kötü düşüncelere yer vermek istemiyorum.. Bazı insanların gelecek babaları bile kalmadı artık şu hayatlarında.. Onlarla kavuşmaları Cennete kaldı.. Umarım hasretlerini orada doya doya giderirler..
Şimdi kaldığımızdan yeden devam Yedi Güzel Adamı izlemeye.. Tekrar tekrar..
İçimde büyüyen edebiyat filizi umarım bi gün bir fide olur..
