28 Aralık 2015, Pazartesi
saat: 23:57
bir eşofman fermuarı gibi bir aşağı bir yukarı çekilip duruyorum düşün okuyucu, hayatımın özeti bundan ibaret, veya şöyle de diyebilirim madem eşofman dedik hani bi türlü sen de bilemezsin nesindir, eşofmanmı aşofmanmı aşortmanmı oşortmon mu ne melem şeysin sen de bilmezsin.
Veya şöyle diyeyim hani sokakta dolaşan kediler köpekler sürekli bi yere gider, ve kimse bilmez oğlum siz böyle ha bire nereye gidip geliyorsunuz diye.
Ya da sevgili okuyucu, bütün hayatın avmlerdeki otoparkın girişinde arabaların bagajını kontrol eden elemanlar gibi sürekli aç bak tüplü araba mı tüpsüz mü, tipsiz mi, sonra kapa bagajı parantez kapar gibi, sonra devam edinnn de, sıradaki gelsin yine aynı hareket yine aynı şey.
Ya da hala anlamadıysan bi benzetme daha çekeyim mi sana, hani whatspata biriyle bişe yazışıp konuşmayı silersin, sonra akşam olur o kişi sana cevap yazar, "evet" der, sen "lan bu hıyarla en son ne konuşmuştuk da bu şimdi evet dedi" dersin, hemen bi iki nokta parantez gülüşüyle vaziyeti kurtarırsın.
yılbaşında lübnanda olabilirmişim. ulan beni lübnana gönderecek kişi anasının karnından doğmuş, evet doğmuş ve beni resmen gönderiyor. Gönder bakalım napalım ölelim mi yani. Zaten ölcez.
