29 Aralık 2015, Salı
saat: 23:16
Domestik bizim işimiz.. Bugün misafir çağırdım.. Pişir taşır hazırlan çok hoşuma gitti..sanki hep ev kadınıymışım gibi hissediyorum ..bebek de süper mutlu, huzurlu böyle..yine çok zor gelecek işe dönmek..ne güzel tüm gün oyun oynuyoruz..evimle ilgileniyorum.. Çok mutluyum..stres yok şey yok..denizi gazlıyorum, beni çalıştırma seni hiç bi gece kaldırmam, her gün böyle sofralar kurarım..bilmem ne..zaten yapamıyorum işi de..çok dikkatsizim..hiç umurumda da değil..olmuyor tabii..tek derdim bir an önce çıksın elimden iş, bitsin ben de gideyim..sonra abuk subuk laf işitiyorum ağır geliyor..düzeltmekten yoruldum onayladım dedi geçen gün kaliteden biri..o kadar rezillik..ben böyle değildim geçen sene bu raporu sen yazmış olamazsın (daha yeni başladığımda) diyen adamlardan şimdi işittiklerime bak..
Kendini nasıl zorlar insan sevmediği bişeyi önemsemeye?? Nasıl bi motivasyon lazım bana para da umurumda değilken??
Belki yerle yeksan olan imajımı kurtarmak olabilir..
Nee biliim yaaa..
