28 Şubat 2016, Pazar
saat: 15:07
İyi alıştım sana acele ile girip bir şeyler karalamaya.
Sadece iyi değilim bunu biliyorum. İyi olmamam için hiç bir sebepte yok bunu da biliyorum.
Aklımdan konuşup duruyorum. Hatta bazen sesli düşünüyorum. Bu da patavatsızlığa sebep oluyor.
Aşık olmak istiyorum. Oldu, aşkı kim kaybetmiş ki sen bulasın diyebilirsin. O yüzden flört etmekte olur. Yani masanın diğer tarafında sadece beni düşünen biri olsun, beni buna inandırsın yeter, neyi basıl yiyeceğime karar versin. Biraz şımartılmaya ihtiyacım var. Sonrasında sıkılabilirim belki bu durumdan ama şimdi böyle hissediyorum.
Sabah oldu bana yeni. Yerimden kalkamakta zorlanırken babamların arayıp beni gerçek dünyaya döndürmesi iyi oldu. Adama yeni laptop aldık ama açamıyor. Şimdiye kadar çok önemsemedi şimdi izlediği kanal, imctv yayından kaldırılınca bir anda işgisini çekmiş ama parololu olduğundan bilgisayarı açamıyor. Telefondan müdahale edemedim. Hevesi kursağında kaldı.
Bu telefondan gunce yazna işi hiç iyi olmadı aklımda ne varsa öyle paldır küldür yazar oldum.
Bir şey yapmalı günce; yine okumak, yine çalışmak, yine kendimle barışmak, yine yazmak ve en önemlisi yine heyecanlanmak için.
Hadi ben gerçek dünyada evimi, kendimi yaşanılır hale getireyim. Birileri ile irtibata geçeyim ki kendi kafamdakilerden uzaklaşayım.
Görüşürüz yine ve yine ve ne kadar çok yine...
